Αθήνα

20 oC

σποραδικές νεφώσεις

Η συγκλονιστική ζωή του Κούρκουλου: Δούλευε σε υφαντουργείο, έπαιζε στον Παναθηναϊκό και έχασε τα 2 αδέρφια του σε τραγικά δυστυχήματα

Στις 30 Ιανουαρίου 2007 πέθανε ο Νίκος Κούρκουλος, ο γοητευτικότερος ηθοποιός του ελληνικού κινηματογράφου. 

Τους τελευταίους μήνες της ζωής του πάλευε με την επάρατη νόσο, έχοντας στο πλευρό του τη σύζυγό του Μαριάννα Λάτση και τα παιδιά του.
Ήταν ο ζεν πρεμιέ του ελληνικού σινεμά και ένας από τους πιο αγαπητούς ανθρώπους του θεάτρου.

Γεννήθηκε το 1934 στου Ζωγράφου και μεγάλωσε σε μια πολύτεκνη οικογένεια. Ο πατέρας του εργαζόταν ως κουρέας ενώ ο ίδιος από μικρός  έκανε δουλειές του ποδαριού για να βοηθήσει στο οικογενειακό εισόδημα. Για να μπορεί να δουλεύει πήγαινε σε νυχτερινό γυμνάσιο. Όπως είχε πει: "Έχω δουλέψει στου Ελευθερουδάκη το χρυσοχοείο, στη Βιοχρώμ ­ εταιρεία χρωμάτων ­ στου Βελισσαρόπουλου το υφαντουργείο. Και τι δεν έχω κάνει! Εκεί στου Βελισσαρόπουλου δούλευα στον αργαλειό, φτιάχναμε διπλόφαρδα σεντόνια."

φωτό: finos film

Στα 18 του χρόνια η οικογένεια κλονίστηκε από τον χαμό του πρώτου παιδιού, του μεγαλύτερου αδερφού του Νίκου που  είχε τελειώσει τη σχολή εμποροπλοιάρχων και δούλευε ως ναυτικός.

φωτο: finos film

 

Καθώς ταξίδευε ανοιχτά της Βενεζουέλας, το πλοίο του χτυπήθηκε από τυφώνα με αποτέλεσμα να πνιγεί να μην βρεθεί ποτέ. Ο θάνατός του σημάδεψε τον Κούρκουλο, ο οποίος σπάνια μιλούσε για εκείνον στις συνεντεύξεις του. Λίγα χρόνια αργότερα, ένας δεύτερος θάνατος χτύπησε την οικογένεια, καθώς πέθανε και δεύτερος γιος, ο Στέφανος Κούρκουλος, ο οποίος είχε τελειώσει το Πολυτεχνείο και σκοτώθηκε όταν έπεσε από την ταράτσα καθώς έχτιζε μια πολυκατοικία.

Ο Παναθηναικός

Ο Νίκος Κούρκουλος από την εφηβεία του ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και έπαιζε ποδόσφαιρο στις γειτονιές. Μεγαλώνοντας έπαιζε στην Καισαριανή και αργότερα έγινε ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού.  Τότε, αποφάσισε να γίνει ηθοποιός και φοίτησε στη σχολή του Εθνικού θεάτρου.


Στο πλευρό του είχε τους γονείς του, οι οποίοι τον στήριξαν από την πρώτη στιγμή. Ο ίδιος θυμόταν:  «Ο πατέρας μου έκανε όνειρα. Ο πατέρας μου ήταν καλλιτέχνης, Κερκυραίος. Εκεί που έσκαβε τον αγρό ­ γιατί στην Κέρκυρα ήταν αγρότης, σε ένα χωριό της Κέρκυρας ­ άφηνε το τσαπί και έπιανε το βιολί. Θυμάμαι, ήθελε πάντα να γίνω επιστήμονας, δικηγόρος.  Έδωσα λοιπόν στο Πανεπιστήμιο, αλλά είχα ήδη αρχίσει να ασχολούμαι με το θέατρο, οπότε όταν ήμουν στο πρώτο έτος της σχολής θεάτρου θυμάμαι ότι με έπιασε κάποια στιγμή και μου είπε: "Κοίταξε να δεις, στο θέατρο, αν δεν γίνεις πρώτος, θα υποφέρεις στη ζωή σου"».

Και έγινε πρώτος. Αμέσως, ο γοητευτικός μελαχρινός που έκανε την εμφάνισή του στο θέατρο έγινε περιζήτητος στα κινηματογραφικά πλατό. Το ντεμπούτο του έγινε το 1957 στην ταινία "Ο μπαρμπα- Γιάννης Κανατάς". Ακολούθησε η ταινία "Το τελευταίο ψέμα" και "Μπουμπουλίνα". Ωστόσο, η μεγάλη επιτυχία ήρθε το 1960 με την ταινία "Ο κατήφορος" του Δαλιανίδη, που ήταν το πρώτο κοινωνικό δράμα της Φίνος Φιλμ και η πρώτη συνεργασία του Κούρκουλου με τον Φίνο. Η ταινία έκοψε 161.331 εισιτήρια και εκτόξευσε τη δημοτικότητά του στα ύψη.

Μετά ακολούθησαν οι ταινίες "Οι Αδίστακτοι" και "Ο Αστραπόγιαννος" που του χάρισαν Bραβείο Α΄ Aνδρικού ρόλου στο Φεστιβάλ Kινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Θεωρείτο ο πιο όμορφος πρωταγωνιστής του κινηματογράφου με κορυφαία στιγμή της υποκριτικής του καριέρας τη σκηνή που βάζει φωτιά στα υπάρχοντά του, υπό την υπόκρουση του τραγουδιού "βρέχει φωτιά στη στράτα μου" του Στράτου ΔΙονυσίου.

Δείτε τη σκηνή:

Τη δεκαετία του '60 παντρεύτηκε με τη βοηθό σκηνοθέτη, Μελίτα Κουτσογιάννη, με την οποία απέκτησε τον γιο του Άλκη και τη Μελίτα.  Η κόρη του είχε αναφέρει για εκείνον: «Θυμάμαι τον πατέρα μου να λέει σε εμένα και στον Άλκη “ό,τι θέλετε να κάνετε στη ζωή σας, πρέπει να είστε οι καλύτεροι”. Όταν ήμασταν μικροί, μας είχε πάει μια μέρα βόλτα στην Ομόνοια, στους λούστρους, τα λουστράκια όπως έλεγε. Ήταν τρία λουστράκια στη σειρά και ο ένας είχε ουρά από κόσμο. Μας είπε ότι ακόμη και λούστροι να γίνεται, να είστε πρώτοι», ανακαλώντας τα λόγια του δικού του πατέρα του.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε στο πλευρό της αγαπημένης του Μαριάννας Λάτση με την οποία απέκτησε δύο παιδιά, την Εριέττα και τον Φίλιππο.

Ήταν διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου και έζησε ταπεινά μέχρι το τέλος της ζωής του. Όπως είχε πει: «Αν έχεις κυνηγήσει την επιβίωση και τελικά έχεις επιβιώσει, χωρίς να το πολυκαταλάβεις, έχεις διαμορφώσει και ένα άλλο μέτρο για τη ζωή την ίδια... Οποιος έχει στραπατσαριστεί για να φάει ένα πιάτο φαΐ ­ που είναι το ελάχιστο δικαίωμα σ' αυτή τη ζωή ­ τότε το μέγιστο ­ που είναι κατά μίαν έννοια ο πλούτος και η άνεση ­ του φαίνεται τόσο ασήμαντο».

Επιμέλεια: Άννα Καρατάσιου

Send this to a friend