Αθήνα

24 oC

αραιές νεφώσεις

Το σκάνδαλο Watergate που συντάραξε την Αμερική- Οι αποκαλύψεις που προκάλεσαν σάλο και οδήγησαν τον Νίξον σε παραίτηση

Tον Ιανουάριο του 1973 ήταν σε εξέλιξη η δίκη για το σκάνδαλο Γουότεργκεϊτ. Επτά κατηγορούμενοι κάθισαν στο εδώλιο για τη διάρρηξη στα γραφεία του Δημοκρατικού Κόμματος στο κτήριο Γουότεργκεϊτ.

Ήταν ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα της αμερικανικής πολιτικής ιστορίας. Πήρε το όνομά του από το ξενοδοχείο και τα γραφεία Γουότεργκεϊτ στην Ουάσινγκτον, όπου το Δημοκρατικό Κόμμα διατηρούσε τα κεντρικά γραφεία του.

Όλα ξεκίνησαν στις 17 Ιουλίου, όταν ένας φύλακας στα γραφεία του 6ου ορόφου, παρατήρησε πως πολλές πόρτες είχαν κολλητική ταινία.
Αμέσως κάλεσε την αστυνομία και συνελήφθησαν πέντε άνδρες τη στιγμή που φωτογράφιζαν έγγραφα, και τοποθετούσαν κοριούς σε τηλεφωνικές γραμμές.

Οι άντρες καταδικάστηκαν και τότε άρχισε να ξετυλίγεται το κουβάρι της υπόθεσης. Όπως αποδείχθηκε, όλα ήταν μέρος του προεκλογικού σχεδίου των Ρεπουμπλικάνων και συγκεκριμένα της επιτροπής επανεκλογής του προέδρου Νίξον.

Μέλη της ήταν ο πρώην γενικός εισαγγελέας Τζον Μίτσελ και ο προεδρικός σύμβουλος Τζον Ντιν.  Ο Ντιν είχε αναλάβει να κατασκοπεύει το Δημοκρατικό Κόμμα, ενώ τη διάρρηξη στα γραφεία του δημοκρατικού κόμματος είχε οργανώσει ο πρώην πράκτορας του FBI, Τζ. Γκόρντον Λίντι, με τη βοήθεια του πρώην πράκτορα της CIA, Εβ. Χάουαρντ Χαντ.

Υπό τον φόβο του σκανδάλου, ο πρόεδρος Νίξον, διέταξε τον υπεύθυνο του πολιτικού του γραφείου να δώσει εντολή στη CIA να μπλοκάρει την έρευνα του FBI για λόγους εθνικής ασφάλειας.
Ωστόσο, δύο δημοσιογράφοι από την εφημερίδα «Washington Post», ήταν ήδη στο κατόπι του.
Τα ονοματά τους ήταν Καρλ Μπέρνστιν και Μπομπ Γούνντγορντ, τους οποίους καθοδηγούσε ένας πληροφοριοδότης από το FBI, γνωστός τότε με το κωδικό όνομα «Βαθύ Λαρύγγι».
Γρήγορα έφτασαν στα ίχνη του Νίξον, ο οποίος κατάφερε να επανεκλέγει ένα μήνα αργότερα.

Αριστερά ο Καρλ Μπέρνστιν και δεξιά ο Μπομπ Γούνντγορντ

Όπως αποκαλύφθηκε, ο ένας διαρρήκτης δούλευε ως βοηθός ασφαλείας στο Ρεπουμπλικάνικο Κόμμα ενώ μια επιταγή από τον λογαριασμό ενός άλλου διαρρήκτη είχε αρχικά εκδοθεί υπέρ της προεκλογικής εκστρατείας του Νίξον.

Σιγά σιγά οι διαρρήκτες άρχισαν να μιλάνε. Ένας αποκάλυψε ότι είχε διαπράξει ψευδορκία στη δίκη και ένας άλλος  είπε στους εισαγγελείς ότι ήταν μπλεγμένοι οι Τζον Ντιν και Τζον Μίτσελ.

Από το γραφείο του Νίξον συνέχιζαν να αρνούνται οποιαδήποτε ανάμειξη του ενώ ο Νίξον ζήτησε την παραίτησή των δύο βασικών του συμβούλων.
Μάλιστα βγήκε στην τηλεόραση και είπε πόσο δύσκολη ήταν η συγκεκριμένη απόφαση.

Σκηνή από την ταινία "Όλοι οι άνθρωποι του προέδρου"

Παράλληλα είχε συσταθεί μια ειδική επιτροπή για τη διερεύνηση του Γουότεργκεϊτ.
Λίγο αργότερα αποκαλύφθηκε ότι ο πρόεδρος Νίξον είχε εγκαταστήσει ένα σύστημα αυτόματης καταγραφής στα γραφεία του κτιρίου με το οποίο κατέγραφε όλες τις συζητήσεις.

Ο ειδικός εισαγγελέας ζήτησε από τον Νίξον τις κασέτες, εκείνος όμως αρνήθηκε να τις παραδώσει. Στη συνέχεια οι δικηγόροι του αποκάλυψαν πως υπήρχε ένα κενό 18,5 λεπτών με τη γραμματέα του να ισχυρίζεται ότι εκείνη είχε σβήσει κατά λάθος το συγκεκριμένο κομμάτι.
Επτά βοηθοί του Νίξον κατηγορήθηκαν για παρεμπόδιση της έρευνας, ενώ ο Πρόεδρος Νίξον συνέχιζε να υποστηρίζει ότι δεν γνώριζε τίποτα για τη διάρρηξη.

Τον Ιούλιο του 1974, το Ανώτατο Δικαστήριο τον διέταξε να παραδώσει τις κασέτες, από τις οποίες έγινε γνωστό ότι είχε εγκρίνει πληρωμές προς τους κατηγορούμενους για την υπόθεση Γουότεργκεϊτ.

Σε μια από τις κασέτες ακούγονταν οι συζητήσεις του Χόλντμαν με τον πρόεδρο για τις διαρρήξεις του Γουότεργκεϊτ. Στις 8 Αυγούστου 1974, ο Νίξον παραιτήθηκε από τη θέση του προέδρου.
Η συγκλονιστική ιστορία που σημάδεψε την πολιτική ιστορία έγινε ταινία δύο χρόνια αργότερα από τον Άλαν Πάκουλα με τίτλο "Όλοι οι άνθρωποι του Προέδρου" στην οποία πρωταγωνιστούσαν ο Ντάστιν Χόφμαν και ο Ρόμπερτ Ρεντφορντ.