Άλλο Βίας και άλλο Βύας

Μέσα στο ζόφο των ημερών, σε συνθήκες εξαθλίωσης για μεγάλο μέρος του πληθυσμού και πάνω απ’ όλα με μια γενικευμένη κατάσταση απογοήτευσης και κατάθλιψης, δεν είναι πλέον λίγοι εκείνοι που αποζητούν λίγη αλεγρία περιμένοντας κάποιο κυβερνητικό αξιωματούχο να ανοίξει το στόμα του …

Γράφει ο Γιώργος Μεντζελίδης

Από τον Τσίπρα στον Πολάκη, από την Αυλωνίτου στη Καρακώστα, από τη Θεανώ στη Βάκη, από τον Καμμένο στον…Καμμένο και τελειωμό δεν έχουν τα εκρηκτικά δίδυμα της χαράς που τόσο απλόχερα προσφέρει ο θίασος των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, παραγωγός και ερμηνευτής της κορυφαίας  ιλαροτραγικής φαρσοκωμωδίας που έχει ανέβη στην πολιτική σκηνή από ιδρύσεως Ελληνικού κράτους.

Σχεδόν κάθε μέρα ένας ορυμαγδός από πομφόλυγες και κενολογίες συνθέτουν και αποκαλύπτουν το παζλ μιας επικοινωνιακής πολιτικής που χαϊδεύει τα ευήκοα ώτα αυτών που ακόμη έχουν τη διάθεση και …. το συμφέρον να ανέχονται την κυβερνητική προπαγάνδα. Και όλα αυτά με ακροβατισμούς και κυβιστήσεις, ξέχειλη μαγκιά, άφθονη υστερία και φυσικά σφαγιασμό της Ελληνικής γλώσσας. Με έκδηλη αγωνία περιμένουμε καθημερινά σχεδόν κάποιο  νέο τηλεοπτικό, και όχι μόνο, show από κάποιον κυβερνητικό σφουγγοκωλάριο.  Γελούν κλαίοντες  οι ζωντανοί και οδύρονται εν τάφω οι νεκροί της Αριστεράς με το διασυρμό του ηθικού πλεονεκτήματος από τους εθνολαϊκιστές φαρσέρ της Ιστορίας.

Επιμειξία ψεύδους, πολιτικής ηλιθιότητας, εμμονισμού και κομπορρημοσύνης. Αυτό είναι το βασικό πολιτικό επικοινωνιακό μενού μιας δεμένης ομάδας φενακιζόντων που προσποιούνται εδώ και δυο χρόνια την κυβέρνηση της «Αριστεράς». Κλαυσίγελος, κοινωνική χαρμολύπη, είναι  το χαρακτηριστικό των ημερών. Είναι το αποτέλεσμα της πρακτικής ενός τσούρμου ετερόκλητων στοιχείων που έγιναν σε μηδενικό χρόνο κορυφαίοι  θεσιθήρες.

Φαίνεται όμως ότι, όπως έλεγε ο Βοναπάρτης, στην πολιτική η βλακεία δεν είναι μειονέκτημα. Γι’ αυτό και ακόμη επιβιώνουν. Η γλώσσα όμως του ανθρώπου, η γλώσσα των κυβερνώντων στην προκείμενη περίπτωση,  είναι το τιμόνι του πλοίου της χώρας. Και αυτή η γλώσσα του Βύα που κυβερνά, αυτό το πλοίο το πηγαίνει κατευθείαν στα βράχια. Γελάμε ή κλαίμε ;

ΥΓ Βίας ο Πριηνεύς, ένας από τους επτά σοφούς στην αρχαιότητα

Βύας, το γνωστό πουλί με το όνομα Μπούφος.

Διαβάστε περισσότερα στο mentezelidis.gr

Δείτε επίσης

Ο κανιβαλισμός του Ανδρέα στα χρόνια του νεομητσοτακισμού

Η ανάδειξη της πολιτικής ηγεσίας δεν είναι κάτι που συμβαίνει από τη μια μέρα στην άλλη. Κοινωνικά, ιστορικά ακόμη και καλλιτεχνικά ρεύματα μεταβάλλουν ασταμάτητα την αόρατη υπερδύναμη που τρέμουν οι πολιτικοί, την συλλογική συνείδηση των πολιτών.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *