• Κυριακή, 22 Σεπτεμβρίου
  • 08:48

Αθήνα

18 oC

ελαφρές νεφώσεις

Μια τρελή, τρελή σαραντάρα

Φέτος συμπληρώνονται σαράντα χρόνια από τις πρώτες ευρωεκλογές. Εύχομαι η Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως η Ρένα Βλαχοπούλου στην ομώνυμη ταινία, να είναι έτοιμη να διεκδικήσει το μέλλον της, να επαναστατήσει απέναντι σε συντηρητικές φωνές που τη θέλουν στο περιθώριο και να ακολουθήσει, αν όχι την καρδιά της όπως η πρωταγωνίστρια του Δαλιανίδη, τουλάχιστον τις αξίες  που έχει στην καρδιά της: κοινωνική ένταξη, ανεκτικότητα, δικαιοσύνη, αλληλεγγύη και μη διακριτική μεταχείριση, ελευθερία, δημοκρατία, ισότητα, σεβασμό στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια, στα ανθρώπινα δικαιώματα και στο κράτος δικαίου.

Φέτος συμπληρώνονται σαράντα χρόνια από τις πρώτες ευρωεκλογές. Εύχομαι η Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως η Ρένα Βλαχοπούλου στην ομώνυμη ταινία, να είναι έτοιμη να διεκδικήσει το μέλλον της, να επαναστατήσει απέναντι σε συντηρητικές φωνές που τη θέλουν στο περιθώριο και να ακολουθήσει, αν όχι την καρδιά της όπως η πρωταγωνίστρια του Δαλιανίδη, τουλάχιστον τις αξίες  που έχει στην καρδιά της: κοινωνική ένταξη, ανεκτικότητα, δικαιοσύνη, αλληλεγγύη και μη διακριτική μεταχείριση, ελευθερία, δημοκρατία, ισότητα, σεβασμό στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια, στα ανθρώπινα δικαιώματα και στο κράτος δικαίου.

ΓΡΑΦΕΙ Η Μαργαρίτα Γερούκη

Για να μπορέσει να γίνει αυτό η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζεται τη συμμετοχή των πολιτών της. Γιατί προτιμώ να αναλάβω την ευθύνη για το μέλλον, παρά να κατηγορώ άλλους για το παρόν, είναι το κεντρικό σύνθημα της καμπάνιας αυτή τη φορά ψηφίζω.eu, με την οποία προβάλλεται η αναγκαιότητα συμμετοχής στις ευρωεκλογές του Μαΐου. Το 1979, όταν η ΕΕ αριθμούσε εννέα κράτη, για το ευρωκοινοβούλιο ψήφισε των 62% των πολιτών των χωρών αυτών, ενώ το 2014, στην ΕΕ των 28, το 42%. Όσο μεγαλώνει η Ευρωπαϊκή Ένωση τόσο μειώνεται, δυστυχώς, το συνολικό ενδιαφέρον. Τα σαράντα είναι συνήθως ηλικία αυτογνωσίας και η αγαπημένη σαραντάρα φέτος συνειδητοποιεί ότι δεν επένδυσε αρκετά στη σχέση με τους πολίτες της. Ο αγώνας κατά των fake news και οι πρόσφατες αποφάσεις για τα πνευματικά δικαιώματα και τους κανονισμούς διακίνησης της πληροφορίας στο διαδίκτυο δίνουν τον τόνο μιας προσπάθειας αξιόπιστης ενημέρωσης. Αν η αίσθηση που έχουν οι «απλοί πολίτες» αφορά μια αδιάφορη και απόμακρη «Βουλή των Βρυξελλών» που αδυνατεί να καταλάβει τις καθημερινές τους ανάγκες και δυσκολίες, η αίσθηση είναι παραπλανητική και η επόμενη Ευρωβουλή έχει υποχρέωση να συνεργαστεί με όλα τα εθνικά κοινοβούλια ώστε να την αλλάξει.

Η περιπέτεια του Brexit, η άνοδος της ακροδεξιάς στα εθνικά κοινοβούλια πολλών χωρών μελών και ο τρόπος που αντιμετωπίζονται σοβαρά ζητήματα όπως το προσφυγικό πρόβλημα, δείχνει ότι ούτε η δημοκρατία, ούτε η αλληλεγγύη είναι αξίες αυτονόητες. Οι μνήμες του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου των εξήντα εκατομμυρίων νεκρών έχουν ξεθωριάσει. Με αφορμή την σύγχρονη απειλή της κλιματικής αλλαγής η ΕΕ παίρνει μέτρα και μας θυμίζει ότι δημιουργήθηκε για να ζήσουμε ειρηνικά και να προκόψουμε, δίνοντας ευκαιρίες να γνωρίσουμε ο ένας λαός τον άλλο, να συνεργαστούμε, να καλλιεργήσουμε μια κοινή ευρωπαϊκή ταυτότητα, στη βάση της οποίας θα ευημερήσουμε.

Η ελληνική ψήφος στις ευρωεκλογές δεν θα πρέπει να είναι ούτε χαλαρή, ούτε έπαθλο του νικητή στον αγώνα «μπρα-ντε-φερ» ανάμεσα στο ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ. Ψηφίζουμε συνειδητά, με κριτήριο την Ευρώπη που θέλουμε. Η ψήφος μας στις ευρωεκλογές του 2019 θα δώσει την ευκαιρία στην τρελή, αγαπημένη σαραντάρα να διεκδικήσει ελεύθερη την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση ή θα την καταδικάσει σε μια μίζερη ζωή με τον Τζώρτζη, το Ρώσο, Κινέζο ή Αμερικάνο γαμπρό που της προξενεύουν.

*Η Μαργαρίτα Γερούκη είναι εκπαιδευτικός, υποψήφια ευρωβουλευτής με το ΠΟΤΑΜΙ

Send this to a friend