Χαζεύουν τη Μενεγάκη οι δικαστές;

Με αφορμή την αποφυλάκιση του Νώντα Κορκονέα, ο Μένιος Σακελλαρόπουλος προσπαθεί –ανεπιτυχώς- να μπει στο μυαλό ενός δικαστή.

Με αφορμή την αποφυλάκιση του Νώντα Κορκονέα, ο Μένιος Σακελλαρόπουλος προσπαθεί –ανεπιτυχώς- να μπει στο μυαλό ενός δικαστή.

ΓΡΑΦΕΙ Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος

ΠΩΣ μπορεί να είναι στην ιδιωτική του ζωή ένας δικαστής; Πίνει, καπνίζει, βλέπει θρίλερ, μπαίνει στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, χαζεύει στη θάλασσα υπέροχα κορμιά, παραγγέλνει ούζο με μεζέ, παίζει κανένα τάβλι και βρίζει στις συνεχείς διπλές του αντιπάλου;

Βγαίνει με φίλους για ποτό, τσαντίζεται, γλυκαίνει, συγκινείται με ένα τραγούδι, έρχεται στο τσακίρ κέφι; Είναι μεγαλόψυχος; Ζορίζεται με τους πάρα πολύ τυπικούς; Τσακώνεται ποτέ; Βρίζει στο αυτοκίνητο; Μουντζώνει;

Είδε Game of Thrones, περιμένει το Τσάμπιονς Λιγκ, παρακολούθησε μουντιάλ; Του αρέσει η Ελένη Μενεγάκη ή επέλεγε Πόπη Τσαπανίδου; Έχει δει ποτέ μεσημεριανάδικα; Σχολίασε το γάμο της Μπαλατσινού; Τρελάθηκε όταν άκουσε ότι στη Μύκονο χρεώθηκαν καλαμαράκια 836 ευρώ η μερίδα;

Μπήκε στον πειρασμό να δει Ερωτοδικείο ή χάζεψε ποτέ τα Παιδιά της Νύχτας με τον Κώστα Μυλωνά και την Ελεάνα Παγουρά; Έχει δει ερωτικές ταινίες; Πήγε ποτέ σε ξενοδοχεία ημιδιαμονής; Φλέρταρε; Πρόσεχε συγκεκριμένες λεπτομέρειες στη Μάγκυ Χαραλαμπίδου;

Έπαιξε ποτέ στοίχημα ξεσπώντας και βρίζοντας επειδή μείωσε στις καθυστερήσεις η Κασίμπασα κι έχασε το κουπόνι;

Μπορεί να έκανε ελάχιστα απ’ αυτά, αφού, για να γίνει δικαστής, είναι από άλλη φτιαξιά, άρα έχει διαφορετικές προτεραιότητες.

Μπορεί να έκανε και περισσότερα, άνθρωπος είναι, με σάρκα και οστά.

Κι επειδή άνθρωπος είναι, μπορεί να μην αγανάκτησε ακούγοντας ότι η 53χρονη καθαρίστρια καταδικάστηκε σε κάθειρξη 10 χρόνων επειδή  παρουσίασε πλαστό τίτλο σπουδών της ΣΤ’ τάξης Δημοτικού, ενώ ήταν απόφοιτη της Ε’ τάξης Δημοτικού, όταν διορίστηκε στο Δημόσιο το 1996 μέσω διαγωνισμού του ΑΣΕΠ; Δέκα χρόνια φυλακή!

Δικαστές έβγαλαν την απόφαση, όχι ρομπότ, όχι υπολογιστές, όχι Αρειανοί ή… Ποσειδώνιοι.

Την ίδια στιγμή, ο άνθρωπος που σκότωσε τον Αλέξη Γρηγορόπουλο στις 6 Δεκεμβρίου 2008, ο ειδικός φρουρός Επαμεινώνδας Κορκονέας, μένει ελεύθερος. Ελεύθερος.

Όπως ελεύθερος ήταν ο εκτελεστής Δημήτρης Κουφοντίνας να κάνει τις βόλτες του με συνεχείς άδειες, ατιμώρητος ο ρασοφόρος που καταριόταν, ατιμώρητοι δημόσιοι λειτουργοί που καταχράστηκαν δημόσιο χρήμα ή έπαιρναν μίζες, ανέγγιχτοι κάποιοι γιατροί που έπαιρναν φακελάκια για να χειρουργήσουν.

Ποινές χάδια σε ανθρώπους που βασάνιζαν και σκότωναν ζώα, που διέλυαν περιουσίες, ποινές κόλαφος για άλλες απλούστερες υποθέσεις.

Αλλά δεν μπορεί, μορφωμένοι άνθρωποι είναι, δεν γίνεται να μην ξέρουν για το περί δικαίου αίσθημα. Είναι αδύνατο να μη γνωρίζουν ότι κάποιες αποφάσεις προκαλούν τον κόσμο, δημιουργούν αίσθημα απέχθειας, ενσπείρουν αμφιβολίες και ερωτηματικά για τον τρόπο λειτουργίας των δικαστηρίων. Των δικαστών, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους. Κι οι περιπτώσεις είναι πολλές ώστε να κλονιστεί η εμπιστοσύνη του κόσμου και να γίνουν διάφορες σκέψεις.

Πολλοί δικαστές οχυρώνονται πίσω από το λεγόμενο «γράμμα του νόμου», δίχως να υπάρχει πουθενά το πνεύμα.

Κι όπως αναφέρεται στο διαδίκτυο και στο λήμμα γράμμα του νόμου, «πολλές φορές η απόφαση που μπορεί να προκύψει ακολουθώντας το γράμμα του νόμου δυνατόν να επιφέρει υπέρβαση της λογικής και της ηθικής τάξης, προκαλώντας αναστάτωση στο κοινό περί δικαίου αίσθημα. παράδειγμα θεραπείας ή αποφυγής παραπάνω περίπτωσης είναι η "κατά συρροή" εκδίκαση αδικημάτων που προήλθαν από την ίδια πράξη».

Κι όσο για το πνεύμα, «η απόφαση που προκύπτει ακολουθώντας το πνεύμα του νόμου είναι κατά πολύ δικαιότερη από άλλες ερμηνείες που μπορεί να προκαλέσουν το κοινό περί δικαίου αίσθημα»

Αλλά δεν είναι μόνο γράμμα και πνεύμα. Είναι και το «λάστιχο». Γιατί κάμποσες φορές οι νόμοι γίνονται λάστιχο για εξυπηρέτηση συμφερόντων. Ή μήπως όχι;

Πίσω στην υπόθεση Κορκονέα και τη συγκεκριμένη πράξη του. Η αποφυλάκιση κάνει αρκετούς να μνημονεύσουν τους Ρωμαίους και το περίφημο –αιώνιο- dura lex sed lex. Σκληρός νόμος αλλά νόμος. Κι όταν ο νόμος «πειράζεται» σαν τις εξατμίσεις στις μηχανές, δημιουργείται θέμα. Θεματάρα δηλαδή, για να ακριβολογούμε.

Κάμποσα χρόνια πριν (1985), όταν αποφυλακίστηκε ο αστυνομικός Αθανάσιος Μελίστας μετά τη δολοφονία του 15χρονου Μιχάλη Καλτεζά, ο ευαίσθητος Μάνος Χατζιδάκις είπε:

«Όταν έχω να κρίνω ανάμεσα σ’ ένα παιδί 15 χρόνων, που πετάει μολότοφ κι έναν τριαντάρη εκπαιδευμένο αστυνομικό που κρατάει πιστόλι, εγώ είμαι με το μέρος του  παιδιού και όχι του αστυνομικού. Εκτιμώ βαθύτατα ένα παιδί που εξεγείρεται και βγαίνει στους δρόμους για να διαμαρτυρηθεί, έστω κι αν υπερβάλλει, έστω και αν κρατάει μολότοφ. Και δεν εκτιμώ καθόλου έναν αστυνομικό που το πυροβολεί. Ό,τι και αν έχει γίνει, όπως και αν έχουν τα πράγματα, θεωρώ τραγικό λάθος την αθώωση του αστυνομικού. Και πολύ κακό μήνυμα, που στέλνουμε στα νέα αυτά παιδιά, το υγιέστερο κομμάτι της κοινωνίας μας, που δεν έχει ακόμη διαφθαρεί, όπως εμείς»

Τόσα χρόνια μετά, λέμε τα ίδια. Τελικά η Δικαιοσύνη είναι τυφλή ή βλέπει που και που;

Send this to a friend