Αθήνα

24 oC

αίθριος καιρός

Η «άνοδος» των Εξαρχείων

Τα Εξάρχεια δεν είναι μόνο είναι η «κατοικία» μιας ιδεολογίας της αμφισβήτησης, μιας κατ’ επίφαση αριστεροσύνης που δεν αφήνει άλλη φωνή ελεύθερα να ακουστεί.

Τα Εξάρχεια δεν είναι μόνο είναι η «κατοικία» μιας ιδεολογίας της αμφισβήτησης, μιας κατ’ επίφαση αριστεροσύνης που δεν αφήνει άλλη φωνή ελεύθερα να ακουστεί.

ΓΡΑΦΕΙ Ο Ανδρέας Κωνσταντάτος

Έχει περάσει σε άλλο «level» για να χρησιμοποιήσω έκφραση του πρωθυπουργού. Είναι πια το καταφύγιο κάθε παράνομου, που εκμεταλλεύεται την ασυλία που παρέχει το πολιτικό σύστημα, δεκαετίες τώρα, σε κάθε λογής «μπαχαλάκηδες» της περιοχής.

Τα τελευταία χρόνια οι παράνομοι ενίσχυσαν τις δυνάμεις τους και την εξουσία τους. Καλάσνικοφ, ναρκωτικά, λαθραία προϊόντα θα βρεις παντού στην Αθήνα, δεν είναι ανάγκη να πας στα Εξάρχεια. Εκεί θα βρεις τα «κεντρικά γραφεία» της μαφίας, τους «διευθύνοντες συμβούλους» που δρουν μακριά από κάθε έλεγχο της πολιτείας, προστατευόμενοι από ένα συνονθύλευμα Ελλήνων και ξένων που το παίζουν αναρχικοί, ακροαριστεροί και που με τη σειρά τους διαθέτουν την ανοχή κυβερνητικών στελεχών.

Δείτε τις δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών και μη τελευταία.

«Μονμάρτρη τα Εξάρχεια», κατά την κυρία Παπακώστα, «αύξηση επισκεπτών κατά 15. 000 στην περιοχή κάθε σαββατοκύριακο», καταγράφει ο υποψήφιος για τη δημαρχία της Αθήνας κ. Ηλιόπουλος σε μια προσπάθεια να μας πείσουν ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο άσχημα, όσο τα λένε οι κάτοικοι.

Όμως και τους δυο τους «άδειασε» χθες ο κ Τσίπρας, ομολογώντας, στη συνέντευξη του στον ΑΝΤ1 ότι, ναι, στα Εξάρχεια έχουμε πρόβλημα.

Μπορεί αυτή η δήλωση να έγινε για επικοινωνιακούς λόγους, εν όψει των εκλογών, καθώς το ζήτημα της ασφάλειας ανεβαίνει ψηλά στις προτεραιότητες των πολιτών, αλλά και έτσι, είναι μια αρχή, είναι μια δήλωση αναγνώρισης του προβλήματος, ένα πρώτο βήμα κι ας χρειάστηκαν τέσσερα χρόνια για να γίνει.

Αρκεί να διατυπωθεί και η πολιτική βούληση επίλυσης του προβλήματος και να μην χρειαστούν άλλα τέσσερα χρόνια.

Τα «καυτά» πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα των Εξαρχείων, του Πολυτεχνείου και της ΑΣΟΕΕ, θα επιλύονταν με λιγότερες αντιδράσεις - από τους εποίκους της περιοχής, με τον αριστερό ΣΥΡΙΖΑ, που μπορεί να  ελέγξει ομάδες των Εξαρχείων, που μπορούσε  με μια ευρεία πλειοψηφία στη Βουλή να αλλάξει και το πανεπιστημιακό άσυλο, ώστε να είναι άσυλο για φοιτητές και ιδέες και όχι για ναρκωτικά και παραεμπόριο.

Ας μην αυταπατόμαστε όμως. Δεν το έκανε και δεν πρόκειται να το κάνει. Δεν διαγράφει κανείς το ιδεολογικό υπόβαθρό του, την ταυτότητά του και την πνευματική του εξάρτηση. Μπορεί να αναγνωρίζει το πρόβλημα -που είναι χρόνιο- αλλά ταυτόχρονα το συντηρεί, παρέχοντας ασυλία, δια της μη παρέμβασης.

Send this to a friend