Αθήνα

20 oC

αραιές νεφώσεις

Οκτώ απορίες για το ποδόσφαιρο

Η κυβέρνηση, λέει, επιμένει στις αποφάσεις της για το ποδόσφαιρο.

Ορισμένες επιγραμματικές παρατηρήσεις λοιπόν:

Γράφει ο Αιμίλιος Περδικάρης

Πρώτον, όταν κόπτεσαι για Δικαιοσύνη, απλώς την εφαρμόζεις. Όταν κάποιος σκοτώσει σε ένα μπαρ, ούτε κλείνεις το μπαρ ούτε βάζεις όλους τους θαμώνες φυλακή.

Δεύτερον, η διακοπή του πρωταθλήματος είναι ένδειξη αδυναμίας μιας οργανωμένης Πολιτείας να εφαρμόσει τους νόμους που η ίδια θεσπίζει.

Τρίτον, ο πρωθυπουργός λέει προς τα έξω ότι «δεν λογαριάζω το πολιτικό κόστος», αλλά στην πραγματικότητα μόνο αυτό λογαριάζει.

Τέταρτον, η συλλογική ευθύνη και η ανομία που παραδέχεται η ίδια η κυβέρνηση - που δεν επικρατούν μόνο στο χώρο του ποδοσφαίρου - είναι πληγές της Δημοκρατίας. Και αυτό είναι επικίνδυνο, πολύ επικίνδυνο.

Πέμπτον, το ποδόσφαιρο δεν εξαιρείται από τους κανόνες της συντεταγμένης Πολιτείας και του πολιτεύματος.

Έκτον, όσοι ανακαλύπτουν «νονούς», «μπράβους» και «στρατούς» στο ποδόσφαιρο με αφορμή τα γεγονότα της Κυριακής, πέφτουν άραγε από τα σύννεφα τώρα ή νομίζουν ότι η μπάλα πιάνεται από το... κοτσάνι;

Έβδομον, η παραβατική συμπεριφορά ενός μεγαλοπαράγοντα μετατρέπεται με απόλυτη ευθύνη της κυβέρνησης - ως προπέτασμα καπνού - σε συνολική απαξίωση του ποδοσφαίρου.

Όγδοον: Οι ομάδες είναι η φανέλα τους, το έμβλημά τους, η ιστορία τους και ο κόσμος τους. Οι ιδιοκτήτες και παράγοντες έρχονται και παρέρχονται.